Portretten raken me het meest. Daar kwam ik gaandeweg pas achter. Sommige beelden zijn puur, sommige zijn open, sommige zijn meer dan het onderwerp.
Het valt voor mij moeilijk te omschrijven, want het is en blijft een heel persoonlijk iets, een portret. Mensen zijn er bang van, meer dan van de spiegel. Maar mensen kunnen er ook heel erg blij van worden. Iets om naar te streven at mij betreft. Ik heb maar heel zelden de kans om portretten te maken, jammer. Ik doe niets liever.
Reageren kanStuur me een bericht